/site/content/sub/nl/ De Primaire Rol van Rolmodellen | Stichting BRUG

De Primaire Rol van Rolmodellen

gepubliceerd 19-1-2015 door Mohammed Lazaar in Blog 2847x bekeken

Niet zo heel lang geleden werd ook eindelijk  de Nederlands-Marokkaanse “hogere klasse” wakker geschud door een schreeuwende menigte die de 4 M’s scandeerde.

Op social media zag je plotsklaps allerlei initiatieven tevoorschijn komen als paddenstoelen in de herfst op een door dauw bedekte bosgrond. De reactie van de  “nouveau riche” in NL deed me denken aan bepaalde personages in de film “Crash”; eenmaal wakker geschud gingen ze pas denken over hun sociaal-maatschappelijke positie en mogelijke acties. Uiteraard is Amerika zowel sociaal-cultureel als historisch een heel ander verhaal, maar zoals NL is het een land waarin immigratie een zeer belangrijke rol speelt.

“Ik ben Marokkaan en ik….”. Een fervent Facebooker als ik kon zoiets uiteraard niet lang ontgaan. Ik bestudeerde alle reacties aandachtig en kwam van de ene verbazing in de andere terecht; hebben wij écht zo veel geslaagde Marokkanen die woonachtig zijn in NL? Mijn volgende vraag was dan uiteraard: waar zijn jullie en waarom ben zelfs ik, zelf ook van Marokkaanse komaf, zo verrast door dit ontzettend positief beeld. Dit is dus wat de media blijkbaar met je doet; net zo lang een beeld herhalen totdat je bijna Pavloviaans reageert met alle stereotype denkwijzen denkbaar.

Deze groep van maatschappelijk geslaagde Nederlanders van Marokkaanse komaf vormt naar mijn mening een belangrijke rol in de oplossing van het feit dat veel jongeren van dezelfde komaf het niet gaan redden op deze wijze. Veel jongeren van Marokkaanse komaf denken écht dat het niet uitmaakt wat ze doen, dat de “autochtonen” toch al een beeld van ze hebben. Vaak zeggen ze dan: ”Kijk maar naar Ali, die heeft ROC, niveau 4 gedaan en kon niet eens een stageplek vinden”. Ik zal de laatste zijn die zal ontkennen dat het principe: “Onbekend maakt onbemind” niet bestaat, maar desalniettemin blijf ik van mening dat het flaneren in de slachtofferrol niemand kan en zal helpen. Sterker nog, waarom is het zo veel anderen wél gelukt en zou de gedachte van: ”Misschien zijn er anderen die gewoon beter dan ik zijn, ongeacht afkomst” veel meer voor de hand kunnen liggen? Dus wil je die baan écht, wees dan echt trots en uit dit in je onderwijsprestaties, want het zal in de nabije toekomst voor iedereen, autochtoon of allochtoon, dringen worden op de arbeidsmarkt.

De allerbelangrijkste rol is hierbij weggelegd voor de positieve rolmodellen. De vraag is dan: waar zijn ze en waarom zien we ze zo weinig? Natuurlijk kent iedereen rolmodellen zoals Najib Amhali, Affelay en, recentelijk, onze lokale held, Ismael Lazaar. Dit zijn persoonlijkheden die worden gezien als “sterren” die onbereikbaar zijn vanwege hun talent en dus niet representatief zijn . Maar de groep die zich wel degelijk meer kan laten zien en een wezenlijke bijdrage kan leveren aan de persoonlijke (beeld)vorming van de Nederlands-Marokkaanse jeugd bestaat uit normale burgers van Marokkaanse komaf die door hard werken en studeren voorbeeldburgers zijn geworden: de docent, maatschappelijk werker, arts, piloot, agent, ondernemer, advocaat, bedrijfsleider en ga zo maar door.

De vraag is gelukkig niet meer wie jullie zijn en ook niet meer wat jullie zijn maar vooral waar jullie zijn. Laat iets van je horen en ondersteun dit socialisatieproces en laat niet alleen zien dat wij, NederMocro’s, alleen maar heel koppig en trots kunnen zijn, maar vooral ook succesvol en onze bijdrage kunnen en gaan leveren om allen voorbeeldburgers te worden., net zoals de eerste generatie Marokkaanse arbeiders.


door: Mohammed Lazaar, 19-1-2015

Reageren


Deel dit bericht!